Teresa Izabela Morsztynówna

Teresa Izabela Morsztynówna spoczywa w krypcie poreformackiego kościoła pw. św. Józefa w Sandomierzu. Zmarła w opinii świętości w dniu 15 sierpnia 1698 r.

 Teresa Izabela Morsztynówna (1680-98) była córką Stanisława Morsztyna, wojewody sandomierskiego i Konstancji z Oborskich. Dzieciństwo spędziła w rodzinnym majątku Chorzelów koło Mielca. Naukę pobierała u sióstr sakramentek w Warszawie, którym królowa Marysieńka Sobieska powierzyła wychowanie i kształcenie polskich dziewcząt wysoko urodzonych. Po kilku latach Teresa Izabela powróciła z Warszawy do Chorzelowa. Jak powiadają jej biografowie była skromną, pobożną panną, grała na lutni, doskonale znała języki łaciński oraz francuski.

Pobierając nauki w Warszawie zasłynęła z urody. Zachwycił się nią między innymi król August II Mocny, który chciał ją mieć na swoim dworze. Teresa nie chciała jednak dworskiego życia. W rodzinnym domu prowadziła życie bogobojne i pożyteczne dla ludzi. W osiemnastym roku życia nagle zachorowała. Powodem przypuszczalnie była lokalna epidemia. Zmarła 15 sierpnia w uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej. Pochowana została, zgodnie ze swoim życzeniem, w podziemiach sandomierskiego kościoła reformackiego. Wkrótce potem zmarł jej brat.

Ciało wojewodzianki nie uległo rozkładowi i spoczywa do dzisiaj w podziemnej krypcie jednego z sandomierskich kościołów.